گراف خانه

ادغام‌های Cloud-to-cloud به Google Home Graph متکی هستند، پایگاه داده‌ای که داده‌های زمینه‌ای درباره خانه و دستگاه‌های آن را ذخیره و ارائه می‌کند. پایگاه داده Home Graph اطلاعات مربوط به ساختارها (برای مثال، خانه یا دفتر)، اتاق‌ها (برای مثال، اتاق خواب یا اتاق نشیمن)، و دستگاه‌ها (برای مثال، بلندگو و لامپ) را ذخیره می‌کند. برای مثال، Home Graph می‌تواند مفهوم خانه را با اتاق نشیمنی که حاوی انواع مختلفی از دستگاه‌های سازندگان مختلف مانند چراغ، تلویزیون، و بلندگو است ذخیره کند. این اطلاعات برای Google Assistant دردسترس است تا بتواند درخواست‌های کاربر را براساس بافت مناسب اجرا کند. داده‌های وضعیت، مثلاً روشن بودن لامپ، برای مدت طولانی ذخیره نمی‌شود - این داده‌ها موقتی هستند و فقط در Home Graph استفاده می‌شوند.

Home Graph اساساً نقشه منطقی خانه‌تان است. این حالت به شما امکان می‌دهد مکالمه‌ای طبیعی با Assistant داشته باشید. اگر در اتاق نشیمن نشسته‌اید و می‌خواهید چراغ‌های اتاق نشیمن را خاموش کنید، کافی است بگویید Ok Google، چراغ‌ها را خاموش کن و لازم نیست به اتاقی که درحال‌حاضر در آن هستید اشاره کنید.

مزایای Home Graph:

  • فرمان‌های ضمنی. شما، دستگاه Google Home، و چراغ‌ها در یک اتاق باشید. کافی است بگویید چراغ‌ها را روشن کن. لازم نیست مشخص کنید چراغ‌ها در کدام اتاق هستند.
  • کنترل بهتر بر هدف‌یابی صریح. وقتی در اتاق دیگری هستید، می‌توانید چراغ‌های آشپزخانه را خاموش کنید، حتی اگر چراغ‌ها از سازندگان مختلفی باشند. قصد smart home برای اتاق خاصی که در Home Graph شناسایی شده است تعیین می‌شود.

ساختار

Google Home app (GHA) به کاربر اجازه می‌دهد چندین ساختار را پیکربندی کند که به کاربر امکان می‌دهد چندین خانه را مدیریت کند. هر ساختار مجموعه اتاق‌ها و دستگاه‌های خودش را دارد. ساختار شامل موارد زیر است:

  • مدیران - حساب مالک(ین) ساختار. هر ساختار باید حداقل یک مدیر داشته باشد. وقتی مدیری تعریف شد، مدیر می‌تواند ساختاری را با کاربران دیگر هم‌رسانی کند و هم‌رسانی آن را لغو کند.
  • اتاق‌ها - اتاق‌هایی که بخشی از یک سازه هستند.
  • برچسب‌ها - برچسبی که ساختار را شناسایی می‌کند، مثل «خانه جان».
  • دستگاه‌ها - دستگاه‌هایی که بخشی از یک ساختار هستند. این دستگاه‌ها می‌توانند از سازندگان مختلف باشند.

شکل ۱ نمونه‌ای از خانه را با یک ساختار، سه اتاق، و چند دستگاه نشان می‌دهد:

این شکل نمونه‌ای از نمودار خانه را نشان می‌دهد. یک سازه وجود دارد که با خط‌چین آبی مشخص شده است، سه اتاق که با خط نارنجی مشخص شده‌اند، و چندین دستگاه که در اتاق‌ها قرار دارند و با دایره‌های سبز نشان داده شده‌اند.
شکل ۱: نمودار خانه نمونه

اتاق‌ها

اتاق به سازه تعلق دارد و شامل موارد زیر است:

  • برچسب‌ها - برچسبی که اتاق را شناسایی می‌کند، مثل «اتاق خواب اصلی».
  • دستگاه‌ها - دستگاه‌هایی که بخشی از اتاق هستند. این دستگاه‌ها می‌توانند از سازندگان مختلف باشند.

دستگاه‌ها

دستگاه باید حداقل به یک ساختار تعلق داشته باشد، می‌تواند حداکثر به ۱ اتاق تعلق داشته باشد، و این ویژگی‌ها را دارد:

  • نوع - نوع دستگاه، مثلاً لامپ، دوربین، یا دستگاه تهویه مطبوع.
  • ویژگی‌ها - نوع ویژگی‌هایی که دستگاه پشتیبانی می‌کند. هر دستگاه می‌تواند تعدادی ویژگی داشته باشد. چراغ ممکن است ویژگی‌هایی مثل Brightness و ColorSetting داشته باشد.

ویژگی‌ها

ویژگی‌ها این مشخصات را دارند:

  • مشخصه‌ها - مشخصه‌های دستگاه که برای دستگاه ثابت هستند. مشخصه می‌تواند چیزی مثل واحدهای دما یا حالت باشد.
  • وضعیت - وضعیت(های) دستگاه برای یک دستگاه. یک لامپ ممکن است وضعیت روشنایی را برگرداند تا روشنایی فعلی آن لامپ خاص را نشان دهد. هر ویژگی دستگاه، حالت‌های مختلفی را برای دستگاه اضافه می‌کند.
  • برچسب‌ها - برچسبی که دستگاه را شناسایی می‌کند، مانند «چراغ اتاق خواب».