Wdrażanie serwera OAuth 2.0

Każda integracja Cloud-to-cloud musi zawierać mechanizm uwierzytelniania użytkowników.

Uwierzytelnianie umożliwia połączenie kont Google użytkowników z kontami użytkowników w Twoim systemie uwierzytelniania. Dzięki temu możesz identyfikować użytkowników, gdy usługa realizacji otrzyma intencję dotyczącą inteligentnego domu. Inteligentny dom Google obsługuje tylko OAuth z przepływem kodu autoryzacji.

Na tej stronie opisujemy, jak skonfigurować serwer OAuth 2.0, aby działał z integracją Cloud-to-cloud.

Łączenie z kontem Google przez protokół OAuth

W przypadku przepływu kodu autoryzacji potrzebujesz 2 punktów końcowych:

  • Punkt końcowy autoryzacji, który wyświetla interfejs logowania użytkownikom, którzy nie są jeszcze zalogowani. Punkt końcowy autoryzacji tworzy też krótkotrwały kod autoryzacji, aby rejestrować zgodę użytkowników na żądany dostęp.

  • Punkt końcowy wymiany tokenów, który odpowiada za 2 rodzaje wymian:

    1. Wymienia kod autoryzacji na długoterminowy token odświeżania i krótkoterminowy token dostępu. Wymiana następuje, gdy użytkownik przechodzi proces łączenia kont.
    2. Wymienia długotrwały token odświeżania na krótkotrwały token dostępu. Ta wymiana następuje, gdy Google potrzebuje nowego tokena dostępu, ponieważ poprzedni wygasł.

Wskazówki dotyczące wyglądu

W tej sekcji opisujemy wymagania i zalecenia dotyczące projektu ekranu użytkownika, który hostujesz w przypadku przepływów łączenia protokołu OAuth. Gdy aplikacja Google wywoła tę funkcję, platforma wyświetli użytkownikowi stronę logowania w Google i ekran zgody na połączenie kont. Po wyrażeniu zgody na połączenie kont użytkownik zostaje przekierowany z powrotem do aplikacji Google.

Ilustracja przedstawiająca kroki, które użytkownik musi wykonać, aby połączyć swoje konto Google z Twoim systemem uwierzytelniania. Pierwszy zrzut ekranu pokazuje inicjowane przez użytkownika połączenie z Twojej platformy. Drugi obraz przedstawia logowanie użytkownika w Google, a trzeci – zgodę użytkownika i potwierdzenie połączenia konta Google z aplikacją. Ostatni zrzut ekranu pokazuje pomyślnie połączone konto użytkownika w aplikacji Google.
Rysunek 1. Ekrany logowania użytkownika na konto Google i ekrany zgody w procesie łączenia kont.

Wymagania

  1. Musisz poinformować użytkownika, że jego konto zostanie połączone z Google, a nie z konkretnym produktem Google, taką jak Google Home czy Asystent Google.
  2. Musisz mieć oświadczenie o autoryzacji Google, np. „Logując się, upoważniasz Google do sterowania Twoimi urządzeniami”. Zapoznaj się z sekcją Autoryzacja sterowania urządzeniami Google w Zasadach dla deweloperów Google Home.
  3. Musisz otworzyć stronę łączenia OAuth w internecie i zapewnić użytkownikom przejrzystą metodę logowania się na konto Google, np. pola na nazwę użytkownika i hasło. Nie używaj metody logowania przez Google (GSI), która umożliwia użytkownikom łączenie kont bez przekierowywania ich na stronę łączenia kont za pomocą protokołu OAuth w internecie. Stanowi to naruszenie zasad Google.
  4. Na stronie łączenia OAuth musisz umieścić co najmniej 1 z tych elementów, aby wskazać integrację, z którą użytkownik się łączy:
    • Logo firmy
    • Nazwa firmy
    • Nazwa integracji
    • Ikona aplikacji

Rekomendacje

Zalecamy wykonanie tych czynności:

  1. Wyświetl Politykę prywatności Google. Na ekranie zgody umieść link do Polityki prywatności Google.

  2. Dane, które mają być udostępniane. Używaj jasnego i zwięzłego języka, aby informować użytkowników, jakich danych wymaga Google i dlaczego, oraz jakie dane o użytkowaniu lub interakcjach mogą być udostępniane Ci przez Google.

  3. Jednoznaczne wezwanie do działania Na ekranie zgody umieść jasne wezwanie do działania, np. „Zgadzam się i łączę”. Użytkownicy muszą wiedzieć, jakie dane muszą udostępnić Google, aby połączyć swoje konta.

  4. Możliwość anulowania. Zapewnij użytkownikom możliwość powrotu lub anulowania, jeśli nie chcą połączyć kont.

  5. Prosty proces logowania. Upewnij się, że użytkownicy mają jasną metodę logowania się na konto Google, np. pola na nazwę użytkownika i hasło lub przycisk Zaloguj się przez Google.

  6. Możliwość odłączenia Udostępnij użytkownikom mechanizm odłączania, np. adres URL do ustawień konta na Twojej platformie. Możesz też dodać link do konta Google, na którym użytkownicy mogą zarządzać połączonym kontem. Jeśli użytkownik odłączy się od Twojej integracji, użyj metody agentUsers.delete, aby powiadomić Google o tej zmianie.

  7. Możliwość zmiany konta użytkownika. Zaproponuj użytkownikom metodę przełączania kont. Jest to szczególnie korzystne, jeśli użytkownicy mają zwykle kilka kont.

    • Jeśli użytkownik musi zamknąć ekran zgody, aby przełączyć konta, wyślij do Google błąd, który można naprawić, aby użytkownik mógł zalogować się na wybrane konto za pomocą połączenia OAuth.
  8. Dodaj logo. wyświetlać logo firmy na ekranie zgody; Umieść logo zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stylu. Jeśli chcesz wyświetlać logo Google, zapoznaj się z sekcją Loga i znaki towarowe.

Przepływ kodu autoryzacji

Implementacja serwera OAuth 2.0 w przepływie kodu autoryzacji składa się z 2 punktów końcowych, które usługa udostępnia przez HTTPS. Pierwszy punkt końcowy to punkt końcowy autoryzacji, który odpowiada za znajdowanie lub uzyskiwanie zgody użytkowników na dostęp do danych. Punkt końcowy autoryzacji wyświetla interfejs logowania użytkownikom, którzy nie są jeszcze zalogowani, i rejestruje zgodę na żądany dostęp. Drugi punkt końcowy to punkt końcowy wymiany tokenów, który służy do uzyskiwania zaszyfrowanych ciągów znaków, zwanych tokenami, które upoważniają użytkownika do dostępu do Twojej usługi.

Gdy aplikacja Google musi wywołać jeden z interfejsów API Twojej usługi, Google używa tych punktów końcowych, aby uzyskać od użytkowników zgodę na wywołanie tych interfejsów API w ich imieniu.

Sesja przepływu kodu autoryzacji OAuth 2.0 zainicjowana przez Google przebiega w ten sposób:

  1. Google otwiera Twój punkt końcowy autoryzacji w przeglądarce użytkownika. Jeśli proces rozpoczął się na urządzeniu obsługującym tylko głos, Google przenosi wykonywanie na telefon.
  2. Użytkownik loguje się (jeśli nie jest jeszcze zalogowany) i przyznaje Google uprawnienia dostępu do swoich danych za pomocą Twojego interfejsu API (jeśli jeszcze tego nie zrobił).
  3. Twoja usługa tworzy kod autoryzacji i zwraca go do Google. W tym celu przekieruj przeglądarkę użytkownika z powrotem do Google, dołączając do żądania kod autoryzacji.
  4. Google wysyła kod autoryzacji do punktu końcowego wymiany tokenów, który weryfikuje autentyczność kodu i zwraca token dostępu oraz token odświeżania. Token dostępu to krótkotrwały token, który usługa akceptuje jako dane logowania umożliwiające dostęp do interfejsów API. Token odświeżania to token o długim okresie ważności, który Google może przechowywać i używać do uzyskiwania nowych tokenów dostępu po ich wygaśnięciu.
  5. Gdy użytkownik zakończy proces łączenia kont, każde kolejne żądanie wysyłane przez Google będzie zawierać token dostępu.

Obsługa próśb o autoryzację

Gdy musisz połączyć konta za pomocą procesu kodu autoryzacji OAuth 2.0, Google wysyła użytkownika do Twojego punktu końcowego autoryzacji z żądaniem zawierającym te parametry:

Parametry punktu końcowego autoryzacji
client_id Identyfikator klienta przypisany do Google.
redirect_uri Adres URL, na który wysyłasz odpowiedź na to żądanie.
state Wartość księgowa, która jest przekazywana z powrotem do Google bez zmian w identyfikatorze URI przekierowania.
scope Opcjonalnie: rozdzielony spacjami zestaw ciągów zakresu, które określają dane, do których Google prosi o autoryzację.
response_type Typ wartości, która ma zostać zwrócona w odpowiedzi. W przypadku przepływu kodu autoryzacji OAuth 2.0 typ odpowiedzi to zawsze code.

Jeśli na przykład punkt końcowy autoryzacji jest dostępny pod adresem https://myservice.example.com/auth, żądanie może wyglądać tak:

GET https://myservice.example.com/auth?client_id=GOOGLE_CLIENT_ID&redirect_uri=REDIRECT_URI&state=STATE_STRING&scope=REQUESTED_SCOPES&response_type=code

Aby punkt końcowy autoryzacji mógł obsługiwać żądania logowania, wykonaj te czynności:

  1. Sprawdź, czy client_id odpowiada identyfikatorowi klienta przypisanemu do Google, a redirect_uri odpowiada adresowi URL przekierowania podanemu przez Google dla Twojej usługi. Te kontrole są ważne, aby zapobiec przyznaniu dostępu niezamierzonym lub nieprawidłowo skonfigurowanym aplikacjom klienckim. Jeśli obsługujesz kilka przepływów OAuth 2.0, sprawdź też, czy response_type to code.
  2. Sprawdź, czy użytkownik jest zalogowany w Twojej usłudze. Jeśli użytkownik nie jest zalogowany, przeprowadź go przez proces logowania lub rejestracji w Twojej usłudze.
  3. Wygeneruj kod autoryzacji, którego Google będzie używać do uzyskiwania dostępu do Twojego interfejsu API. Kod autoryzacji może być dowolną wartością ciągu znaków, ale musi jednoznacznie reprezentować użytkownika, klienta, dla którego jest przeznaczony token, oraz czas ważności kodu. Nie może być możliwy do odgadnięcia. Zwykle wydajesz kody autoryzacji, które wygasają po około 10 minutach.
  4. Sprawdź, czy adres URL określony przez parametr redirect_uri ma następującą postać:
      https://oauth-redirect.googleusercontent.com/r/YOUR_PROJECT_ID
      https://oauth-redirect-sandbox.googleusercontent.com/r/YOUR_PROJECT_ID
      
  5. Przekieruj przeglądarkę użytkownika na adres URL określony przez parametr redirect_uri. Podczas przekierowywania dołącz wygenerowany kod autoryzacji i oryginalną, niezmodyfikowaną wartość stanu, dodając parametry code i state. Oto przykład wynikowego adresu URL:
    https://oauth-redirect.googleusercontent.com/r/YOUR_PROJECT_ID?code=AUTHORIZATION_CODE&state=STATE_STRING

Obsługa żądań wymiany tokenów

Punkt końcowy wymiany tokenów Twojej usługi odpowiada za 2 rodzaje wymiany tokenów:

  • wymieniać kody autoryzacji na tokeny dostępu i tokeny odświeżania;
  • Wymiana tokenów odświeżania na tokeny dostępu

Żądania wymiany tokenów zawierają te parametry:

Parametry punktu końcowego wymiany tokenów
client_id Ciąg znaków, który identyfikuje źródło żądania jako Google. Ten ciąg znaków musi być zarejestrowany w Twoim systemie jako unikalny identyfikator Google.
client_secret Tajny ciąg znaków zarejestrowany w Google dla Twojej usługi.
grant_type Typ wymienianego tokena. Może to być authorization_code lub refresh_token.
code Gdy grant_type=authorization_code, ten parametr jest kodem, który Google otrzymuje z punktu końcowego logowania lub wymiany tokenów.
redirect_uri Gdy grant_type=authorization_code, ten parametr jest adresem URL używanym w początkowym żądaniu autoryzacji.
refresh_token Gdy grant_type=refresh_token, ten parametr jest tokenem odświeżania, który Google otrzymuje z punktu końcowego wymiany tokenów.

Konfigurowanie sposobu wysyłania danych logowania na serwer przez Google

W zależności od implementacji serwer autoryzacji oczekuje danych uwierzytelniających klienta w treści lub nagłówku żądania.

Domyślnie Google wysyła dane logowania w treści żądania. Jeśli serwer autoryzacji wymaga, aby dane logowania klienta znajdowały się w nagłówku żądania, musisz odpowiednio skonfigurować integrację z Cloud-to-cloud:

Otwórz Konsolę programisty

  1. Na liście projektów kliknij Otwórz obok projektu, nad którym chcesz pracować.

  2. W sekcji Cloud-to-Cloud wybierz Develop (Programowanie).

  3. Kliknij Otwórz obok integracji.

  4. Przewiń w dół do sekcji Uprawnienia (opcjonalnie) i zaznacz pole wyboru Google ma przesyłać identyfikator klienta i tajny klucz w nagłówku uwierzytelniania podstawowego HTTP.

  5. Kliknij Zapisz, aby zapisać zmiany.

wymieniać kody autoryzacji na tokeny dostępu i tokeny odświeżania;

Gdy użytkownik się zaloguje, a Twój punkt końcowy autoryzacji zwróci do Google krótkotrwały kod autoryzacji, Google wyśle żądanie do Twojego punktu końcowego wymiany tokenów, aby wymienić kod autoryzacji na token dostępu i token odświeżania.

W przypadku tych żądań wartość grant_type to authorization_code, a wartość code to wartość kodu autoryzacji przyznanego wcześniej Google. Oto przykład żądania wymiany kodu autoryzacji na token dostępu i token odświeżania:

POST /token HTTP/1.1
Host: oauth2.example.com
Content-Type: application/x-www-form-urlencoded

client_id=GOOGLE_CLIENT_ID&client_secret=GOOGLE_CLIENT_SECRET&grant_type=authorization_code&code=AUTHORIZATION_CODE&redirect_uri=REDIRECT_URI

Aby wymienić kody autoryzacji na token dostępu i token odświeżania, punkt końcowy wymiany tokenów odpowiada na żądania POST, wykonując te czynności:

  1. Sprawdź, czy client_id identyfikuje źródło żądania jako autoryzowane źródło i czy client_secret odpowiada oczekiwanej wartości.
  2. Sprawdź, czy kod autoryzacji jest prawidłowy i nie wygasł oraz czy identyfikator klienta podany w żądaniu jest zgodny z identyfikatorem klienta powiązanym z kodem autoryzacji.
  3. Sprawdź, czy adres URL określony przez parametr redirect_uri jest identyczny z wartością użytą w początkowym żądaniu autoryzacji.
  4. Jeśli nie możesz zweryfikować wszystkich powyższych kryteriów, zwróć błąd HTTP 400 Bad Request z treścią {"error": "invalid_grant"}.
  5. W przeciwnym razie użyj identyfikatora użytkownika z kodu autoryzacji, aby wygenerować token odświeżania i token dostępu. Te tokeny mogą być dowolną wartością ciągu, ale muszą jednoznacznie reprezentować użytkownika i klienta, dla którego token jest przeznaczony, i nie mogą być możliwe do odgadnięcia. W przypadku tokenów dostępu zapisz też czas ważności tokena, który zwykle wynosi godzinę od momentu jego wydania. Tokeny odświeżania nie wygasają.
  6. Zwróć ten obiekt JSON w treści odpowiedzi HTTPS:
    {
    "token_type": "Bearer",
    "access_token": "ACCESS_TOKEN",
    "refresh_token": "REFRESH_TOKEN",
    "expires_in": SECONDS_TO_EXPIRATION
    }

Google przechowuje token dostępu i token odświeżania użytkownika oraz rejestruje datę ważności tokena dostępu. Gdy token dostępu wygaśnie, Google użyje tokena odświeżania, aby uzyskać nowy token dostępu z punktu końcowego wymiany tokenów.

Wymiana tokenów odświeżania na tokeny dostępu

Gdy token dostępu wygaśnie, Google wysyła żądanie do Twojego punktu końcowego wymiany tokenów, aby wymienić token odświeżania na nowy token dostępu.

W przypadku tych żądań wartość grant_type to refresh_token, a wartość refresh_token to wartość tokena odświeżania przyznanego wcześniej Google. Oto przykład żądania wymiany tokena odświeżania na token dostępu:

POST /token HTTP/1.1
Host: oauth2.example.com
Content-Type: application/x-www-form-urlencoded

client_id=GOOGLE_CLIENT_ID&client_secret=GOOGLE_CLIENT_SECRET&grant_type=refresh_token&refresh_token=REFRESH_TOKEN

Aby wymienić token odświeżania na token dostępu, punkt końcowy wymiany tokenów odpowiada na żądania POST, wykonując te czynności:

  1. Sprawdź, czy client_id identyfikuje źródło żądania jako Google i czy client_secret odpowiada oczekiwanej wartości.
  2. Sprawdź, czy token odświeżania jest prawidłowy i czy identyfikator klienta podany w żądaniu jest zgodny z identyfikatorem klienta powiązanym z tokenem odświeżania.
  3. Jeśli nie możesz zweryfikować wszystkich powyższych kryteriów, zwróć błąd HTTP 400 Bad Request z treścią {"error": "invalid_grant"}.
  4. W przeciwnym razie użyj identyfikatora użytkownika z tokena odświeżania, aby wygenerować token dostępu. Te tokeny mogą być dowolną wartością ciągu, ale muszą jednoznacznie reprezentować użytkownika i klienta, dla którego token jest przeznaczony, i nie mogą być możliwe do odgadnięcia. W przypadku tokenów dostępu zapisz też czas ważności tokena, który zwykle wynosi godzinę od jego wydania.
  5. Zwróć w treści odpowiedzi HTTPS ten obiekt JSON:
    {
    "token_type": "Bearer",
    "access_token": "ACCESS_TOKEN",
    "expires_in": SECONDS_TO_EXPIRATION
    }

Obsługa żądań informacji o użytkowniku

Punkt końcowy informacji o użytkowniku jest chronionym przez OAuth 2.0 zasobem, który zwraca deklaracje dotyczące połączonego użytkownika. Wdrożenie i hosting punktu końcowego informacji o użytkowniku jest opcjonalne. Wyjątkiem są te przypadki użycia:

Po pobraniu tokena dostępu z punktu końcowego tokena Google wysyła żądanie do punktu końcowego informacji o użytkowniku, aby pobrać podstawowe informacje profilowe połączonego użytkownika.

nagłówki żądań punktu końcowego informacji o użytkowniku
Authorization header Token dostępu typu okaziciela.

Jeśli na przykład punkt końcowy informacji o użytkowniku jest dostępny pod adresem https://myservice.example.com/userinfo, żądanie może wyglądać tak:

GET /userinfo HTTP/1.1
Host: myservice.example.com
Authorization: Bearer ACCESS_TOKEN

Aby punkt końcowy informacji o użytkowniku mógł obsługiwać żądania, wykonaj te czynności:

  1. Wyodrębnij token dostępu z nagłówka autoryzacji i zwróć informacje o użytkowniku powiązanym z tym tokenem.
  2. Jeśli token dostępu jest nieprawidłowy, zwróć błąd HTTP 401 (Brak autoryzacji) i użyj nagłówka odpowiedzi WWW-Authenticate. Poniżej znajduje się przykładowa odpowiedź na pytanie o błąd w informacjach o użytkowniku:
    HTTP/1.1 401 Unauthorized
    WWW-Authenticate: error="invalid_token",
    error_description="The Access Token expired"
    
    Jeśli podczas procesu łączenia pojawi się błąd 401 (Brak autoryzacji) lub inna nieudana próba połączenia, błędu nie będzie można odzyskać, pobrany token zostanie odrzucony, a użytkownik będzie musiał ponownie zainicjować proces łączenia.
  3. Jeśli token dostępu jest prawidłowy, zwróć odpowiedź HTTP 200 z podanym niżej obiektem JSON w treści HTTPS odpowiedź:

    {
    "sub": "USER_UUID",
    "email": "EMAIL_ADDRESS",
    "given_name": "FIRST_NAME",
    "family_name": "LAST_NAME",
    "name": "FULL_NAME",
    "picture": "PROFILE_PICTURE",
    }
    Jeśli punkt końcowy informacji o użytkowniku zwraca odpowiedź HTTP 200, pobrany token i żądania są rejestrowane dla konta Google użytkownika.

    odpowiedź dotycząca punktu końcowego informacji o użytkowniku
    sub Unikalny identyfikator, który identyfikuje użytkownika w Twoim systemie.
    email Adres e-mail użytkownika.
    given_name Opcjonalnie: imię użytkownika.
    family_name Opcjonalnie: nazwisko użytkownika.
    name Opcjonalnie: pełna nazwa użytkownika.
    picture Opcjonalnie: zdjęcie profilowe użytkownika.