فراخوانی تراکنش‌ها

از فراخوانی تراکنش‌ها برای فراخوانی یک یا چند «فرمان خوشه» در «گره هدف» استفاده می‌شود. این فرایند مشابه تماس‌های رویه‌ای از دور است که با فرمان تعریف‌شده در «خوشه» برقرار می‌شود.

به‌روش مشابه «نوشتن تراکنش‌ها»، «فراخوانی تراکنش‌ها» از تراکنش‌های زمان‌دار و بدون زمان پشتیبانی می‌کند. برای اطلاعات بیشتر درباره «تراکنش‌های زمان‌دار»، لطفاً به بخش کنش‌های زمان‌دار و بدون زمان مراجعه کنید.

تراکنش فراخوانی بدون زمان‌بندی

ترتیب عملیات «تراکنش فراخوانی بدون زمان»
شکل ۱: فراخوانی تراکنش بدون زمان

فراخوانی کنش درخواست

جهت: آغازگر -> هدف

مشابه با «کنش درخواست خواندن» و «کنش درخواست نوشتن»، در این «کنش»، «آغازگر» موارد زیر را به «هدف» ارائه می‌دهد:

  • درخواست‌های فراخوانی: فهرستی از مسیرها به «فرمان‌های خوشه»، و همچنین آرگومان‌های اختیاری برای فرمان‌ها، با نام فیلدهای فرمان.
  • درخواست زمان‌دار: پرچمی که نشان می‌دهد آیا این کنش بخشی از «تراکنش فراخوانی زمان‌دار» است یا نه.
  • «سرکوب پاسخ»: پرچمی که نشان می‌دهد آیا «کنش پاسخ فراخوانی» باید سرکوب شود یا نه.
  • شناسه تعامل: عدد صحیحی که برای مطابقت دادن «کنش درخواست فراخوانی» با «کنش پاسخ فراخوانی» استفاده می‌شود.

فراخوانی کنش پاسخ

جهت: هدف -> آغازگر

پس‌از اینکه «هدف» «کنش درخواست فراخوانی» را دریافت کرد، تراکنش را با «کنش پاسخ فراخوانی» که شامل موارد زیر است نهایی می‌کند:

  • فراخوانی پاسخ‌ها: فهرستی از پاسخ‌های فرمان یا وضعیت برای هر درخواست فراخوانی ارسال‌شده.
  • شناسه تعامل: عدد صحیحی که برای مطابقت دادن «کنش پاسخ فراخوانی» با «کنش درخواست فراخوانی» استفاده می‌شود.

محدودیت‌های فراخوانی بدون زمان

«کنش درخواست فراخوانی» ممکن است یک گروه پخش باشد، اما در این مورد پرچم سرکوب پاسخ باید تنظیم شود. دلیل این است که درغیراین‌صورت ممکن است شبکه با پاسخ‌های هم‌زمان از هر عضو گروه دچار اختلال شود.

برای فعال کردن این رفتار، «مسیر» استفاده‌شده در فهرست «درخواست‌های فراخوانی» ممکن است حاوی «گروه‌ها» باشد و همچنین ممکن است حاوی نویسه‌های عام باشد، اما فقط در فیلد «نقطه پایانی». علاوه‌براین، اگر «کنش» پخش گروهی باشد، این تراکنش بدون پاسخ خاتمه می‌یابد.

تراکنش‌های فراخوانی زمان‌دار

مشابه با «تراکنش‌های نوشتن زمان‌دار»، «تراکنش‌های فراخوانی زمان‌دار» نیز با «کنش درخواست زمان‌دار» شروع می‌شوند.

ترتیب عملیات تراکنش فراخوانی زمان‌دار
شکل ۲: فراخوانی زمان‌دار تراکنش

کنش درخواست زمان‌دار

جهت: آغازگر -> هدف

«آغازگر» تراکنش را با ارسال این «کنش» که شامل موارد زیر است شروع می‌کند:

  • مهلت: این تراکنش چند میلی‌ثانیه می‌تواند باز بماند. درطول این دوره، کنش بعدی که «آغازگر» ارسال می‌کند معتبر درنظر گرفته می‌شود.

پس‌از دریافت «کنش درخواست زمان‌دار»، «هدف» باید «کنش درخواست زمان‌دار» را با «کنش پاسخ وضعیت» تأیید کند. وقتی «راه‌انداز» «کنش پاسخ وضعیت» را دریافت کند که هیچ خطایی را گزارش نمی‌کند، «کنش درخواست فراخوانی» را ارسال خواهد کرد.

فراخوانی کنش درخواست

مشابه اقدام درخواست فراخوانی که قبلاً شرح داده شد.

فراخوانی کنش پاسخ

مشابه کنش پاسخ فراخوانی که قبلاً توضیح داده شد.

محدودیت‌های فراخوانی زمان‌دار

همه فرمان‌های فراخوانی را می‌توان در «تعامل زمان‌دار» فراخوانی کرد. «کنش درخواست زمان‌دار»، «کنش درخواست فراخوانی»، و «کنش پاسخ فراخوانی» Unicast-فقط هستند و بنابراین نمی‌توانند به‌عنوان گروه پخش در «تراکنش‌های فراخوانی زمان‌دار» استفاده شوند.

«کنش درخواست فراخوانی» از استفاده از مسیرها با «گروه‌ها» و همچنین حروف عام پشتیبانی می‌کند، اما «کنش پاسخ فراخوانی» از استفاده از حروف عام پشتیبانی نمی‌کند.