استفاده از برنامه نمونه Android

«برنامه نمونه Android» قابلیت‌های اصلی دسترسی به دستگاه و کنترل آن را بااستفاده از Home API برای انواع دستگاه‌هایی که پشتیبانی می‌کند نمایش می‌دهد.

پس‌از تکمیل مجوز حساب و انتخاب ساختار، «برنامه نمونه» همه دستگاه‌های محلی یافت‌شده در آن ساختار را بار می‌کند.

اگر دستگاهی در اتاقی باشد، در زیر آن اتاق فهرست می‌شود. «برنامه نمونه» از این انواع دستگاه پشتیبانی می‌کند:

  • چراغ دمای رنگ (روشن و خاموش، روشنایی)
  • حسگر تماسی (وضعیت بولی)
  • چراغ با نور قابل‌تنظیم (روشن و خاموش، روشنایی)
  • قفل در
  • Extended Color Light (روشن و خاموش، روشنایی)
  • کلید عمومی
  • رهیاب مرزی Google
  • دوربین Google
  • Google Doorbell
  • حسگر حضور در خانه (تشخیص حضور در خانه)
  • روشن/خاموش کردن چراغ (روشن و خاموش، روشنایی)
  • کلید روشن/خاموش چراغ
  • واحد افزایه روشن/خاموش (روشن و خاموش)
  • حسگر روشن/خاموش

کنش‌ها در دستگاه‌ها و خودکارسازی‌های موجود

«برنامه نمونه» از دو برگه تشکیل شده است - دستگاه‌ها و خودکارسازی‌ها. هر برگه اطلاعاتی درباره ساختار ارائه می‌دهد و به شما امکان می‌دهد تکالیف را انجام دهید.

برگه دستگاه‌ها

برگه دستگاه‌ها (شکل ۱) اتاق‌های موجود در ساختار (حیاط پشتی، اتاق زیر شیروانی، سفر) و دستگاه‌های هر اتاق را به‌همراه وضعیت هر دستگاه نشان می‌دهد. برای مشاهده یا ویرایش ویژگی‌های دستگاه، روی نام دستگاه تک‌ضرب بزنید. با این کار، به صفحه کنترل آن دستگاه می‌روید (شکل ۲).

برای افزودن دستگاه به ساختار، روی افزودن دستگاه در برگه دستگاه‌ها (شکل ۱) تک‌ضرب بزنید، سپس دستورالعمل‌ها را برای افزودن دستگاه بااستفاده از رمزینه پاسخ‌سریع یا بدون آن دنبال کنید.

برگه «دستگاه‌ها» در برنامه نمونه Home API.
شکل ۱: صفحه برنامه نمونه: نمای برگه «دستگاه‌ها»
کنترل‌های دستگاه Home APIs Sample App.
شکل ۲: کنترل‌های دستگاه برنامه نمونه

برگه خودکارسازی‌ها

زبانه خودکارسازی‌ها (شکل ۳) فهرستی از همه خودکارسازی‌های مربوط به ساختار را نشان می‌دهد. هر خودکارسازی آغازگرها و کنش‌هایش را نشان می‌دهد. از چند شروع‌کننده و کنش پشتیبانی می‌شود.

روی یک خودکارسازی تک‌ضرب بزنید تا جزئیات آن را مشاهده کنید، همان‌طور که در مثال شکل ۴ نشان داده شده است. در این نمای تفصیلی، می‌توانید خودکارسازی را حذف کنید یا خودکارسازی را به‌صورت دستی و بدون نیاز به آغازگر اجرا کنید، به‌شرطی که دکمه اجرای دستی برای این خودکارسازی پشتیبانی شود.

همچنین در نمای تفصیلی خودکارسازی (شکل ۴)، می‌توانید isActive را برای روشن یا خاموش کردن خودکارسازی تغییر دهید. فیلد isValid توسط کیت توسعه نرم‌افزار تنظیم می‌شود و اگر مشکلی در پشتیبانی از دستگاه یا ویژگی یا مشکل دیگری وجود داشته باشد، false است.

برگه «خودکارسازی‌ها» در «برنامه نمونه» Home APIs.
شکل ۳: نمای برگه «خودکارسازی‌ها»
نمای دقیق خودکارسازی انتخاب‌شده.
شکل ۴: نمای تفصیلی یک خودکارسازی

ایجاد کردن خودکارسازی

برای ایجاد خودکارسازی جدید، روی دکمه ایجاد در نمای فهرست خودکارسازی‌ها تک‌ضرب بزنید (شکل ۳). صفحه خودکارسازی جدید ظاهر می‌شود (شکل ۵).

از دکمه‌های +افزودن آغازگر و +افزودن کنش (شکل ۵) برای افزودن یک یا چند آغازگر و کنش به خودکارسازی‌تان استفاده کنید. شکل‌های ۶ و ۷ به‌ترتیب نمونه‌هایی از انتخاب آغازگر و کنش را نشان می‌دهند. پس‌از اینکه انتخاب‌هایتان را انجام دادید و آغازگر یا کنش را ذخیره کردید، دکمه‌های به‌روزرسانی آغازگر و برداشتن آغازگر برای آغازگر (و به‌روزرسانی کنش و برداشتن کنش برای کنش) به شما نشان داده می‌شود. این کار به شما فرصت می‌دهد تا قبل‌از ذخیره کردن خودکارسازی، آغازگر یا کنش را ویرایش یا حذف کنید.

وقتی افزودن آغازگرها و کنش‌ها را تمام کردید، می‌توانید به صفحه خودکارسازی جدید برگردید و روی ایجاد خودکارسازی تک‌ضرب بزنید (شکل ۸).

صفحه برنامه نمونه برای شروع خودکارسازی جدید.
شکل ۵: شروع ایجاد خودکارسازی جدید
نمونه صفحه برنامه برای افزودن آغازگر برای خودکارسازی.
شکل ۶: افزودن آغازگر به خودکارسازی
نمونه صفحه برنامه برای افزودن کنش برای خودکارسازی.
شکل ۷: افزودن کنش به خودکارسازی
صفحه برنامه نمونه برای ایجاد خودکارسازی.
شکل ۸: ایجاد خودکارسازی

عیب‌یابی

برنامه پیام‌های کادر گفتگویی را برای برخی‌از رویدادهای رایج که ممکن است رخ دهد نمایش می‌دهد. برای کسب اطلاعات درباره نحوه حل‌وفصل این رویدادها، به گزارش‌های adb مراجعه کنید.

اگر هنگام استفاده از «برنامه نمونه» با مشکلی مواجه شدید، عیب‌یابی برای Android را ببینید.